......
.. idź wyprostowany wśród tych co na kolanach ...
.. ocalałeś nie po to aby żyć, masz mało czasu ...
.. nagrodzą cię .. chłostą .. zabójstwem na śmietniku
Decyzje zapadłe na konferencjach w Teheranie,
Jałcie i Poczdamie przywódców USA, ZSRR, Wielkiej Brytanii przesądziły o granicach powojennej Polski. Zajęta
przez Sowietów odbudowała się już jako państwo tzw. „ludowe” zarządzane przez komunistów z sowieckiego nadania. Terytorium powojenne Polski było o ok. 20% mniejsze do II RP. Połowę jej obszaru włączyło ZSRR, w tym Lwów, Stanisławów, Łuck, Wilno oraz woj. wileńskie, poleskie, wołyńskie, lwowskie, tarnopolskie, nowogródzkie, stanisławowskie.
Granicę wschodnią Polski ustalono na linii Curzona zgodnej z żądaniami bolszewików z 1920r. oraz układu ZSRR i III Rzeszy Niemiec po zajęciu we wrześniu 1939r. Polski zgodnie z paktem Ribbentrop-Mołotow. Natomiast na zachodzie i północy Polska otrzymała ziemie należące do III Rzeszy, a wcześniej jako lenno Pruskie wobec Rzeczypospolitej Obojga Narodów.
Przejmowanie kraju
Zaczną od rabunku, wywozu zasobów, niszczenia struktur
Kto stawia opór - znika
Kto złoży hołd - dostanie nagrodę, stanowisko,
wstęp do elity, ..
Do życia "za darmo" chętnych jest więcej
niż do walki o wolność.
Zabiorą ziemię, lasy, niezależność,
w szeregach buntu znajdą tajnych do niszczenia oporu.
.... zaakceptują system,
gdzie niewolnictwo ma instytucję, a rabunek - pieczęć.
Liczba obywateli Polski po wojnie spadła o ok. 30% do ok. 24 mln. Najdotkliwsze straty były wśród
inteligencji, elit planowo niszczonej przez Niemców i Sowietów. Z terenów zabranych przez ZSRR do Polski przesiedlono ok. 2 mln Polaków, a do republik w ZSRR ok. 500 tys. Białorusinów, Litwinów i
Ukraińców. Do 1946r. wróciło do Polski ponad 700 tys. Polaków z przymusowych robót, obozów zagłady w Niemczech, a kolejne 600 tys. w związku ze zmianami granic było już w Polsce.
Polska stała się
krajem niemal narodowym, ale nadal w ZSRR pozostało ok. 1,6 mln Polaków oraz ok. 1,5 mln polskiego pochodzenia. Eksterminacja elit Polski, przymusowe wywózki na roboty do Niemiec, do gułagów w Rosji zniszczyły więzi co ułatwiło komunistom przejęcie władzy nad narodem wyrwanym z wielowiekowych miejsc zamieszkania. Polacy od początku angażowali się w budowę od nowa życia rodzinnego, próbując zapewnić sobie środki do życia. Ta sytuacja kwestie suwerenności państwa i prawomocności
komunistycznej władzy odsuwała często na dalszy plan. Sowieci, w tym czasie uwięzili reprezentantów Polskiego Państwa Podziemnego (PPP), zapewnili ochronę komunistom i ich zwolennikom do czasu stworzenia na wzór NKWD Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego (MBP). W głąb ZSRR wywieziono
kilkadziesiąt tysięcy żołnierzy AK przede wszystkim z Okręgów Wileńskiego, Nowogródzkiego, Lwowskiego, Tarnopolskiego, Stanisławowskiego, Lubelskiego.
Latem 1945r. Sowieci z pomocą komunistów przeprowadzili tzw. Obławę Augustowską, po której zaginęło ok. 700 osób zwaną II Katyniem. Rozbicie struktur Polskiego Państwa Podziemnego nie
zakończyło oporu w Polsce.
Brak poparcia dla Polskiej Partii Robotniczej (PPR) powodował,
że komuniści godzili się na angażowanie do administracji osób nie związanych, bowiem PPR w 1945r. liczyła 190 tys. członków. Działania te wynikały ze słabości komunistów, którym bezpieczeństwo gwarantowała milionowa Armia Sowiecka obecna na terytorium do Polski do 1993.
Polska Partia Socjalistyczna (PPS) była jeszcze w konspiracji, kiedy komuniści zarejestrowali swoje PPS na czele z J. Cyrankiewiczem oraz E. Osóbką-Morawskim. Kolejno zainicjowali powstanie Stronnictwa Ludowego przejmując nazwę czołowej przedwojennej partii ludowców, co zmusiło ludowców do zarejestrowania partii pod nazwą Polskie Stronnictwo Ludowe (PSL).
PSL została największą partią w powojennej Polsce mogącą stawić realny opór polityczny komunistom, którzy likwidowali przeciwników utrzymując chwilowe poprawne relacje z pozostałymi partiami.
Komuniści powołali Stronnictwo Demokratyczne, a do partii kolejnych niezależnych wprowadzali działaczy, którzy je rozsadzali.
Już od października 1943r. wewnątrz struktur AK pod kierownictwem Komendanta Kedyw gen. Augustyna Fieldorfa-Nil tworzona antysowiecka i antykomunistyczna organizacja Niepodległość zwaną NIE, rozwinięta po wejściu Sowietów w Obszarze Lwów AK po aresztowaniu Komendanta Obszaru AK Lwów i Komendantów Okręgów AK.
- Struktura Okręgu Lwów NIE 1944
Na bazie tej organizacji po aresztowania jej przywódców powstała Delegatura Sił Zbrojnych na Kraj (DSZ na Kraj).
- 1 Brygada Kadrowa 5 Dywizji Lwowskiej, czy Eksterytorialny Okręg Lwów AK WiN
- Ewakuacja z Kresów żołnierzy Obszaru Lwów AK na Dolny Śląsk w 1945r.
Uznanie przez Zachód Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej utworzonego przez komunistów sprawiło, że gasła nadzieja na konflikt zbrojny Aliantów i ZSRR. Szansę upatrywano jeszcze w gwarantowanych wyborach, co dało początek walki politycznej i we wrześniu 1945r. powołano organizację
Zrzeszenie Wolność i Niezawisłość (WiN) zakładającą, że cel może zostać osiągnięty przez aktywność polityczną. - Zrzeszenie „Wolność i Niezawisłość” - 2 września 1945
Zrzeszenie
WiN było najliczniejszą antykomunistyczną organizacją ukierunkowaną na działania polityczne, propagandę wyborczą,
ujawnianie komunistycznych zbrodni, zapewnienie niezależnej informacji. Kolejnymi jego prezesami byli:
- I Zarząd Główny - płk. Jan Rzepecki aresztowany jesienią 1945 r.,.JPG)
- II Zarząd Główny - płk Franciszek Niepokólczycki aresztowany w 1946r.
- III Zarząd Główny - płk Wincenty Kwieciński aresztowany na początku 1947r.
- IV Zarząd Główny - płk. Łukasz Ciepliński, ostatni prezes kierował do jesieni 1947r., które zakończyło niepodległościową działalność WiN. - Pośmiertny awans zamordowanych 1 marca 1951r. żołnierzy IV Zarządu Zrzeszenia WiN
- por. Ryszard Lazarowicz syn z-cy Prezesa IV ZG WiN "Klamry" zmarł w Zgorzelcu
W związku z działaniami prowadzonymi przez NKWD i MBP wobec żołnierzy konspiracji nie zdołano zdemobilizować wszystkich oddziałów zbrojnych, które zapewniały przetrwanie oraz ochronę ludności przed komunistami. W latach 1948 - 52
bezpieka prowadziła działania operacyjne o krypt. Cezary tworząc
fikcyjną V Komendę WiN i rozbijając pozostałości konspiracji poakowskiej,
dezinformując polskie uchodźstwo polityczne oraz państwa zachodnie.
Do najbardziej znanych poakowskich oddziałów należały dowodzone przez:
- mjr. Mariana Bernaciaka ps. Orlik
- Żołnierz Wyklęty oddziału AK - WiN ps. Huragan inspektoratu Puławy mjr. Mariana Bernaciaka ps. Orlika na ziemi zgorzeleckiej
- mjr. Hieronima Dekutowskiego ps. Zapora
- Żołnierze Wyklęci mjr Zapory, Jerzy Siwecki ps. Bachus, Kazimierz Pawłowski ps. Nerw upamiętnieni w Jeleniej Górze
Oprócz poakowskiego Zrzeszenia WiN na terenie Polski okupowanej przez sowietów działały licznie rozdrobnione organizacje powstałe w związku z rozwiązaniem AK. Celem tych organizacji było doprowadzenie do
stworzenia wolnego i suwerennego państwa. Po wejściu Sowietów wielu
żołnierzy, żeby przeżyć w związku z represjami i aresztowaniami wróciło do konspiracji.
- Ruch Oporu Armii Krajowej, - Armia Krajowa Obywatelska,
- Konspiracyjne Wojsko Polskie Warszyca
- Żołnierz Wyklęty ps. Zorza z pól największej bitwy AK w Łódzkiem 8 lipca 1945r. na ziemię lubańską
- Zbrojna grupa antykomunistyczna Trojanowskiego w pow. zgorzeleckim 1950 - 1952 na terenie Węglińca
- Wielkopolska Samodzielna Grupa Ochotnicza Warta ppłk. Andrzeja Rzewuskiego ps. Hańcza
- Samodzielny Batalion Operacyjny kpt. Antoniego Żubryda ps. Zuch
- 5 Wileńska Brygada AK mjr. Zygmunta Szendzielarza ps. Łupaszko podległa pod Eksterytorialny Okręg Wileński AK zwany Ośrodek Mobilizacyjny Okręgu Wileńskiego AK (głównie na Dolnym Śląsku) - Żołnierz Wyklęty Wileńskiej AK ps. Józef na ziemi zgorzeleckiej
- Ośrodek Mobilizacyjny Okręgu Wileńskiego AK 1944 - 1948 cz. 1 - 4
- Szwadron Zdzisława Badochy ps. Żelaznego 5 Wileńskiej Brygady AK mjr. Łupaszki na Warmii i Mazurach
- Eksterytorialny Okręg Lwowski AK 5 Dywizji Piechoty
- Obrońcy Hanaczowa, żołnierze Eksterytorialnego Okręgu Lwów AK - WiN, Rejonu Lubań Śląski, Zgorzelec, Kłodzko, Nysa
- 40 pułk piechoty 5 DP AK Obwodu Przemyślany podczas Akcji Burzy i jego żołnierze na ziemi zgorzeleckiej
- 1 Brygada Kadrowa 5 Dywizji Lwowskiej, czy Eksterytorialny Okręg Lwów AK WiN na Dolnym Śląsku
- Kadry Lwowskich Oddziałów Leśnych Warta AK w jeleniogórskim wrzesień 1945
- Ppłk. Anatol Sawicki ps. Młot, ostatni komendant Okregu Lwowskiego AK - WiN w Lubaniu Śląskim
- Franciszek Garwol ostatni dowódca I Brygady Kadrowej V Dywizji Lwowskiej 1948-56 ---
- mjr Dragan Sotirovič ps Draża d-ca oddziału lwowskiej AK, zgrupowania Warta - burmistrzem Leśnej
- W Pieńsku k. Zgorzelca zmarł gen bryg. Władysław Filipkowski 17 kwietnia 1950r. - Komendant Obszaru Lwów AK
- Rozbicie ubeckiego aresztu w Limanowej, przez Kamienną Górę do oddziału Ognia, wrocławski profesor światowej sławy
- pojedyncze oddziały, zgrupowania partyzanckie o
różnym rodowodzie.
- 5 lipca 1945r. przekroczyli granicę w okolicach Zgorzelca
- Bogatynia na szlaku kurierów II Korpusu Polskiego, żołnierzy AK - WiN -
- Oddział Romana Jedwabińskiego ps. Lew w pow. lwóweckim
- Grupa kpt. Bednarkiewicza w Zgorzelcu
- Konspiracja niepodległościowa na Dolnym Śląsku w latach 1945 - 55
.jpg)
- Brygada Świętokrzyska NSZ komórka Zgorzelec
- Legion. 11 sierpnia utworzono Brygadę Świętokrzyską NSZ, na pogórzu Karkonoskim
- Komendant Główny NZW płk Bronisław Banasik ps. Stefan mieszkaniec Przemkowa w Lubuskiem
- Narodowe Zjednoczenie Wojskowe - jedna z największych organizacji antykomunistycznych
Podziemie
narodowe dowodzone było m. in przez płk. Tadeusza Danilewicza i ppłk.
Stanisława Kasznicę i dysponowało zgrupowaniami leśnymi dowodzonymi m.in. przez:
- kpt. Henryka Flamego ps. Bartek na Śląsku Cieszyńskim - Żandarmeria Sił Podziemnych - nieznana organizacja byłych żołnierzy NSZ mjr. Bartka nieopodal Jeleniej Góry
- Łącznik oddziału
konspiracji antykomunistycznej NSZ mjr "Bartka" i KWP gen. "Warszyca",
żołnierz AK w Brennej - nieznany czy zapomniany na Łużycach
Akcje zbrojne były ograniczane do minimum, miały przede wszystkim charakter samoobrony, były odpowiedzią na represje lub obroną lokalnej ludności przed komunistami, służyły
zapewnieniu środków na dalszą działalność, które zgodnie z regułami okupacji akcje rekwizycyjne prowadzano w instytucjach
reprezentujących reżim (zakłady, spółdzielnie itp.) u
reprezentantów władzy (aktywnych członków PPR-PZPR, partii satelickich, osób uznawanych za współpracowników UB i MO). Działania mierzono w aktywnych
działaczy komunistycznych (kary chłosty lub likwidacje), a akcje zbrojne przeciwko aparatowi represji (siedziby UB, MO, obozy i więzienia) celem
uwolnieniem aresztowanych, likwidacji funkcjonariuszy i agentów reżimu.
W
latach 1945 - 46 w niektórych regionach podziemie było tak silne, że
kontrolowało gminy, powiaty, zmuszając reprezentantów władzy
komunistycznej do ukrywania
się bądź ucieczki.
Na Kresach sytuacja Polaków była dramatyczna z powodu fali represji, kolejnych zsyłek do sowieckich
obozów koncentracyjnych. Polaków usuwano z większych miast jak Wilno i Lwów, natomiast utrudniano
wyjazdy ze wsi. Na terenach wcielonych do republik białoruskiej i
litewskiej Polacy dążyli do pozostania na ojcowiźnie, w nadziei, że
powrócą one w granice Rzeczypospolitej.
Największa fala wysiedleńców
płynęła z ziem włączonych do Ukraińskiej
Socjalistycznej Republiki Sowieckiej, zwłaszcza z Wołynia w wyniku rzezi ukraińskich na Polakach dokonywanych w
latach 1943–1945.
- Hanaczów – dwa ataki band UPA oraz Niemiecka pacyfikacja unicestwiły kresową wieś w maju 1944r
Nauczanie w języku
polskim było zakazane, prowadzono kolektywizację, opornych zsyłano, mężczyzn wcielano do Armii Czerwonej, zamykano kościoły, aresztowano duchownych, zakazywano
posługi kapłańskiej. Walkę zbrojną z sowieckim okupantem prowadziły oddziały AK na Kresach zajętych przez Sowietów. Choć większość struktur
przerzucono na obszar nowej Polski oddziały takie istniały na Nowogródczyźnie i Wileńszczyźnie. Większość oddziałów została rozbita w 1945r. Na Nowogródczyźnie ppor. Anatol Radziwonik ps. Olech poległ w walce wiosną 1949r. - Żołnierz Wyklęty Nowogródzkiej AK ps. Mały na ziemi zgorzeleckiej
- Żołnierz Wyklęty Nowogródzkiej AK ps. Pożeracz, ocalały z rozbitego oddziału samoobrony wileńskiej por. Komara z Puszczy Rudnickiej do Zgorzelca
Komuniści zablokowali udział w życiu politycznym Stronnictwu Narodowemu, PPS-WRN z Kazimierzem Pużakiem, organizacjom piłsudczykowskim jak Stronnictwo
Niezawisłości Narodowej, czy Polskie Stronnictwo Demokratyczne. W 1946r. antykomunistyczne organizacje utworzyły Komitet Porozumiewawczy Organizacji Demokratycznych Polski Podziemnej,
który miał reprezentować polityczną siłę dążących do odbudowy
niepodległej Polski nawiązując do działań Rządu Jedności Narodowej w Polskim Państwie
Podziemnym podczas okupacji. Działacze zostali aresztowani przez bezpiekę
na początku 1947r.
Działacze opozycji i konspiracji mieli nadzieję,
że Zachód zgodnie z obietnicami dopilnuje
w
czasie wyborów procedur demokratycznych.
Komuniści do walki z podziemiem powołali Korpus Bezpieczeństwa Wewnętrznego, stworzyli Komisję Specjalną do Walki z Nadużyciami i Szkodnictwem
Gospodarczym, która w trybie pozasądowym kierowała każdego, kogo działalność godziła w "interes społeczny" do obozów pracy niewolniczej, a za działalność na rzecz niepodległej Polski skazywały Wojskowe Sądy Rejonowe. W sierpniu 1945r. komuniści ogłosili tzw, amnestię
dla żołnierzy i działaczy podziemia, jako szansę na normalne życie, która służyła jednak ewidencjonowaniu
konspiratorów.
W 1945r. ujawniło się ok. 34 tys. żołnierzy, a wielu wkrótce zostało aresztowanych, co spowodowało powrót do konspiracyjnej. W latach 1944 - 55 sądy
komunistyczne, wojskowe, powszechne, wydały ponad 8 tys. wyroków
śmierci, a w
więzieniach zmarło, zostało zabitych podczas przesłuchań 21
tys. osób.
Wystąpienia przeciwko reżimowi przyjmowały formę demonstracji, protestów, strajków, odmawiania świadczeń, bojkotu działań, dezercji z ludowego Wojska Polskiego, uchylania się od poboru, dowcipy polityczne, wierszyki i piosenki.
W przededniu święta 3 Maja w 1946r. uznawanego za święto państwowe komuniści wydali zakaz urządzania obchodów, które stały się pretekstem do manifestowania niechęci. Do manifestacji i starć doszło w woj. gdańskim, katowickim, kieleckim, krakowskim, łódzkim, poznańskim,
rzeszowskim, szczecińskim, warszawskim, dolnośląskim. Brutalnie spacyfikowano obchody w Krakowie, gdzie
funkcjonariusze zabili kilka osób, kilkadziesiąt ranili, a kilkaset
aresztowali.
- Pierwsze protesty studentów wobec komunistów 3 maja 1946r. w Krakowie, Wiśle, Poznaniu, Wrocławiu, Warszawie ...
- Jedyna taka defilada oddziałów Żołnierzy Wyklętych 3 maja 1946r. w Wiśle
Referendum przeprowadzone 30 czerwca 1946r. poprzedzone akcją zwalczania opozycji politycznej, przede wszystkim
PSL, podziemia niepodległościowego zostało sfałszowane, a oficjalnie wyniki ogłoszono 12
lipca ogłoszono. Zatajone wyniki,pokazały, że 80% głosujących opowiedziało się
przeciwko komunistom.
Brak reakcji państw zachodnich na fałszowanie wyników referendum były sygnałem dla komunistów.
Po referendum komuniści uderzyli w podziemie i PSL, a termin wyznaczono na zimę 1946/47r. Za szczególnie niebezpieczne uznano lubelskie, krakowskie, rzeszowskie, białostockie i warszawskie. Prowadzone obławy rozbiły zgrupowania, oddziały poakowskie, narodowe NSZ, NZW. W okresie przedwyborczym zamordowano ok. 140 działaczy PSL,
aresztowano ok. 10 tys. w tym 149 kandydatów na posłów, zawieszono działalność kilkudziesięciu powiatowych struktur PSL, w 10 okręgach unieważniono listy PSL. Na 6726 obwodów wyborczych tylko w 296
dopuszczono mężów zaufania z PSL (połowa zwerbowana przez UB), co umożliwiało dokonanie wyborczego fałszerstwa.
Wybory do Sejmu w 1947r. spowodowały, że komuniści skreślili z list wyborczych ok. 400 tys. osób, aresztowali ok. 80 tys. ludzi.
Wg komunikatu z 31 stycznia 1947r. w
wyborach wzięło udział 90 proc. uprawnionych,a komuniści i ich sojusznicy uzyskali 80 proc. głosów, natomiast PSL tylko 10 proc.
- Ku Waszej Pamięci Żołnierze Wyklęci ziemi zgorzeleckiej
- Żołnierze Wyklęci, których połączyła ziemia zgorzelecka
- Żołnierze Wyklęci ziemi zgorzeleckiej - ilu Was było?
W lutym 1947r. komuniści ogłosili tzw. amnestię, w wyniku której 23 tys. oskarżonych zostało
zwolnionych, a skazanym za
działalność niepodległościową złagodzono kary, 53 tys. żołnierzy ujawniło się wobec bierności aliantów i utraty nadziei na konflikt z ZSRR.
21 października
1947r. zagrożony aresztowaniem Mikołajczyk opuścił Polskę. Na początku 1948 r. w Polsce walczyły pojedyncze oddziały
partyzanckie, najsilniejsze we wschodnich rejonach Polski i powstawały konspiracyjne organizacje młodzieżowe.
- Pieńska organizacja niepodległościowa - "Jest nas 34"
Źródła:
.JPG)
.jpg)
