ks. Dybiec, a Polskie Tajne Siły Zbrojne w Podgórzynie k. Jeleniej Góry

  Po raz kolejny zapraszam Państwa do zapoznania się z kolejną postacią ziemi jeleniogórskiej, która podczas II wojny światowej podjęła walkę o wolną i niepodległą Polskę, najpierw z Niemcami,a potem z sowietami i ich komunistyczną agenturą. Historię opisuję na kanwie wydarzeń historycznych, a za wszelakie omyłki historyczne przepraszam.

. Jan Dybiec urodził się 10 grudnia 1910r. w Tarnawie na Podkarpaciu w rodzinie chłopskiej. 8 maja 1920r. wstąpił do zakonu pijarów w Rakowcach koło Krakowa i przyjął imię Sebastian. Święcenia niższe otrzymał z rąk arcybiskupa metropolity krakowskiego księcia Adama Sapiehy, a kapłańskie z rąk ks. bp. Stanisława Rosponda w kościele Pijarów pw. Przemienienia Pańskiego w Krakowie. Po święceniach skierowany został do pijarskiej parafii pw. św. Teresy w Szczuczynie. Po wybuchu wojny ukrywał się do aresztowania przez Niemców 30 stycznia 1944r. Więziony w Lidzie 27

Pion walki z podziemiem niepodległościowym RBP/MBP 1944–1954

  Jednym z filarów systemu państwa nazywanego od 1952r. Polską Rzeczpospolitą Ludową była policja polityczna do zadań, której należało zwalczanie politycznego i zbrojnego podziemia niepodległościowego. Uczestników oraz żołnierzy organizacji antykomunistyczny w komunistycznym żargonie urzędu bezpieczeństwa zwano „bandytami” a ich aktywność odpowiednio „bandytyzmem”.
  Do zwalczania przeciwników politycznych funkcjonowały w centrali oraz w terenie wydziały zatrudniające funkcjonariuszy współpracujących z Sowietami.
  Autorzy artykułów dokonują analizy aktywności części aparatu bezpieczeństwa, która zajmowała się walką z tzw. bandytyzmem.

Oddział Romana Jedwabińskiego ps. Lew w pow. lwóweckim

   Pod koniec 1945r. na terenie Dolnego Śląska w powiecie lwóweckim Roman Jedwabiński ps. Lew żołnierz AK zorganizował oddział zbrojny, który działał w powiatach lwóweckim oraz złotoryjskim, a szczególnie we wsiach: Dłużec (Marysin), Górczyca (Lenna Wieś), Chmielno (Ludwików), Pieszków (Piotrowin), Sobota (Sobótka), Olszanica, Sędzimirów.
   Był to jeden z pierwszych antykomunistycznych oddziałów powstałych na terenie regionu jeleniogórskiego. Jego dowódca 21-letni Roman Jedwabiński pochodził z Łodzi, podczas okupacji niemieckiej walczył w Armii Krajowej oraz w Powstaniu Warszawskim.

Ale chroń mnie Panie od pogardy

Każdy Twój wyrok przyjmę twardy.
Przed mocą Twoją się ukorzę.

Ale chroń mnie Panie od pogardy.
Od nienawiści strzeż mnie Boże.

Sowieckie krety

   W latach 1942 - 44 wszyscy (poza Władysławem Gomułką) członkowie kierownictwa Polskiej Partii Robotniczej (PPR) i Armii Ludowej (AL) byli agentami sowieckiego wywiadu.
   Ci z nich, którzy przeżyli wojnę, zajmowali najwyższe stanowiska państwowe w PRL-u. Działalność agenturalną prowadziły:
- struktury tzw. wywiadu partyjnego,
- siatki Skonieckiego i Karawackiego,
- grupa specjalna Kasmana.
   Szczególne „zasługi” w rozpracowaniu Polskiego Państwa Podziemnego ( Armia Krajowa, Narodowe Siły Zbrojne) mieli: Bierut, Rola-Żymierski, Hrynkiewicz i Ritter-Jastrzębski.

Kwartalnik Wyklęci nr 4 - ogólnopolski kwartalnik poświęcony Żołnierzom Wyklętym

   Numer 4 ogólnopolskiego kwartalnika poświęconego Żołnierzom Wyklętym. To czasopismo historii Polski będące hołdem pamięci żołnierzom podziemia antykomunistycznego 1943 - 1963 nazwanymi Żołnierzami Wyklętymi w połowie lat 90 XXw.
   Wyklętymi komunistycznym zakazem mówienia o udziale setek tysięcy Polaków w walce o niepodległą Polskę z sowieckim i komunistycznym terrorem. Magazyn przedstawia losy polskich bohaterów, którzy kontynuowali walkę z okupantem sowieckim oraz komunistyczna agenturą po 1944r. w Polsce.
W czwartym numerze poruszane są historie m.in. młodzieżowych organizacji konspiracyjnych w latach 1944–1956, żołnierzy oddziałów poakowskich.

Kresowiak, Rzeczpospolita Polski Walczącej - antykomunistyczna organizacja na Dolnym Śląsku

   Rzeczpospolita Polski Walczącej - świadomi Polacy, że komunistyczny reżim nie jest złem koniecznym, nie z karabinem, ale w głębokiej konspiracji wspierali działalność światopoglądową w organizacjach terenowych. Rzeczpospolita Polska Walcząca wydawała własne pismo Kresowiak oraz posiadała radiostację na wieży kościoła uniwersyteckiego we Wrocławiu.
   Organizacja prowadziła działalność wywiadowczą o reżimowych komunistycznych strukturach MO, UB oraz PZPR. Członkowie organizacji sądzeni byli przez sądy wojskowe, gdyż komunistyczna władza ludowa uznała ją za kontrrewolucyjną, prozachodnią, która godziła w panujący reżim ustroju

Konspiracja niepodległościowa na Dolnym Śląsku w latach 1945 - 55

   Podziemie niepodległościowe na Dolnym Śląsku w pierwszym okresie działało w trudnych warunkach. Powszechnie panowało poczucie tymczasowości, nieustanne migracje ludności i brak oparcia w lokalnych społecznościach, wyobcowanych, pozbawionych swej tożsamości i korzeni był rzeczą oczywistą
   Przygraniczne położenie spowodowało gwałtowny rozwój struktur kurierskich oraz siatek przerzutowych działających najlepiej na ziemi wałbrzyskiej, lubańskiej i zgorzeleckiej. Słabość tworzących się w

My, reakcja - historia emocji antykomunistów w latach 1944-1956

My, reakcja
- historia emocji antykomunistów w latach 1944-1956

Książka ukazuje dylematy Polaków, którzy wierni hasło Wolność i Niepodległość przeciwstawiają się Sowieckiej dominacji w Polsce pod płaszczykiem polskich komunistów.
     Autor Piotr Semka oprócz Żołnierzy Wyklętych związanych z różnymi oddziałami antykomunistycznymi jak AK, WiN (Zrzeszenie Wolność i Niezawisłość), NSZ (Narodowe Siły Zbrojne) i NZW (Narodowe Zjednoczenie Wojskowe) przedstawia działaczy PSL, ludzi wiernych Kościołowi, przedstawicieli przedwojennych elit, ziemian, ludzi prywatnej inicjatywy i konserwatywnych pozytywistów.

Zrzeszenie „Wolność i Niezawisłość” - 2 września 1945

     2 września obchodzono w Polsce 70 rocznicę powołania w Warszawie w 1945r. Zrzeszenie Wolność i Niezawisłość, największej antykomunistycznej organizacji niepodległościowej w powojennej Polsce, która kontynuowała walkę o niepodległą Polskę, przeciwstawiając się jej sowietyzacji.
     Pełna nazwa to Ruch Oporu bez Wojny i Dywersji Wolność i Niezawisłość. Kontynuowała ona działalność po rozwiązanej w 1945r.

19 stycznia 1945 wydano rozkaz rozwiązujący największą podziemną armię okupowanej Europy przez Niemców 1939 - 45

    Armia Krajowa (AK) była największą armią podziemną okupowanego Świata przez Niemców, Włochów, Japończyków w czasie II wojny światowej. Liczyła ponad 300 tys. żołnierzy, podporządkowanych Rządowi RP na uchodźstwie. Jeszcze pod koniec września 1939r.  w oblężonej przez Niemców Warszawie powstała organizacja konspiracyjna Służba Zwycięstwu Polski,stawiająca sobie za cel prowadzenie walki wyzwoleńczej, odbudowanie armii oraz ustanowienie tymczasowej władzy. Na jej czele stanął gen. Michał Tokarzewski - Karaszewicz. Organizacja uznała rząd RP na uchodźstwie i uzyskała poparcie wszystkich polskich przedwojennych stronnictw opozycyjnych.

Pierwsze protesty studentów wobec komunistów 3 maja 1946r. w Krakowie, Wiśle, Poznaniu, Wrocławiu, Warszawie ...

     Protesty studentów zostały zapoczątkowane w Krakowie po aresztowaniu uczestników studenckiego pochodu z okazji Święta Trzeciego Maja, a po ich krwawym stłumieniu przez komunistyczne służby PRL-u kontynuowane były przez uczniów w Chrzanowie, Jaworznie, Wieliczce oraz studentów z Poznania, Wrocławia, Trójmiasta, Torunia i Warszawy.

IPN wystawa on-line Ostatni 3 maja 1946

     Jak wskazuję późniejsza historia PRL-u był to początek krwawych pacyfikacji obchodów Świąt Narodowych i manifestacji niezadowolenia studentów,

Ubecka katownia w Bolesławcu na Dolnym Śląsku. My wszyscy są od pracy fizycznej

" My wszyscy są od pracy fizycznej ..... Urząd bezpieczeństwa Publicznego w Bolesławcu" przedstawia wyniki badań nad lokalnymi strukturami komunistycznego aparatu bezpieczeństwa w Bolesławcu woj. jeleniogórskie oraz działań nielicznych grup antykomunistycznych. Praca powstała w wyniku porozumienia zawartego pomiędzy Oddziałem IPN Wrocław oraz Muzeum Ceramiki w Bolesławcu, sfinansowana przede wszystkim przez Miasto Bolesławiec. Siedziba Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Bolesławcu znajdowała się przy ul. Karola Miarki 20. W czasie wojny znajdowała się tutaj siedziba gestapo, którą w 1945 r. przejął komunistyczny Urząd Bezpieczeństwa, który korzystając z dobrodziejstw pozostawionego inwentarza, wprowadzał słuszny ludowy ustrój z przewodnią rolą PPR/PZPR.

Tajna Organizacja Wojskowa Polski TOWP - czy tak było

     Powstała w 1950r. na terenie Polski rekrutując żołnierzy Armii Krajowej, WiN, NSZ i innych organizacji antykomunistycznych  niegodzących się ze niezwolnieniem narodu i jego komunizowaniem.. Program organizacji posiadał istotne założenia walki o niepodległość i wolność Ojczyzny.

     Terror polskich i sowieckich komunistów zmuszał do wyciszenia swej działalności celem uniknięcia dekonspiracji.TOWP znajdowała się w ciągłej gotowości, czyniąc jednocześnie przygotowania do zbrojnego obalenia ustroju PRL.
     Przełom w działalności nastąpił w 1975r. , kiedy to TOWP przeniknęła w struktury wojska polskiego werbując oficerów szczebla dowódczego oraz zapewniając sobie dostęp do sprzętu i uzbrojenia armii. Umożliwiło to zdobywanie informacji o poczynaniach dowództwa  Ludowego Wojska Polskiego oraz jednostek radzieckich rozmieszczonych w bazach na terenie Polski.
     W tym trudnym okresie konspiracyjnego podziemia TOWP była jedyną silą działająca na rzecz wolności i niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej.
     W porozumieniu z wicepremierem-ministrem spraw wewnętrznych Panem Januszem Tomaszewskim, Tajna Organizacja Wojskowa Polski została w 1998 rozwiązana, a jej działalność ustała. Nastąpiło połączenie tej organizacji z Korpusem Wojska Polskiego II Konspiracji, z którym TOWP współdziałała w okresie zagrożenia Polski w strukturach zbrojnego podziemia, z uwagi na wyłącznie kadrowy charakter organizacji.
     Na przestrzeni swej długoletniej działalności  TOWP nie była nigdy organizacją terrorystyczna mimo różnych zawirowań politycznych w kraju, lecz o trwałych zasadach podstaw wolnościowych i głęboko zakorzenionym patriotyzmie.

Źródło:
http://www.pown-pogon.org

Żandarmeria Sił Podziemnych - skazani przez PRL na karę śmierci

Za walkę z polskimi i sowieckimi komunistami 1944 - 1956

Pieńska organizacja niepodległościowa - Jest nas 34

                               Główna Komisja Ścigania Zbrodni 
                                    przeciwko Narodowi Polskiemu
    Na mocy ustawy prokuratorzy IPN zostali upoważnieni do prowadzenia postępowania oraz wnoszenia aktów oskarżenia w sprawach zbrodni nazistowskich, komunistycznych, zbrodni wojennych, zbrodni przeciwko ludzkości.
    Śledztwa o szczególnym ciężarze gatunkowym jest prowadzone przez poszczególne Oddziałowe Komisje Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu. Oddziałowa Komisja we Wrocławiu i prowadziła m.in. postępowanie o zbrodnie komunistyczne - sygn. akt S 5/00/Zk przeciwko Janowi P. byłemu funkcjonariuszowi UB w Zgorzelcu.

Żandarmeria Sił Podziemnych Popielówek k Lubomierza - wyrok

    .... " Ponownie organizowały się oddziały w Beskidach i na zachodzie. Wraz z nimi i po aresztowaniach innych wykonałem dokumenty mojemu bratu, który wyjechał na Ziemie Zachodnie do Popielówki 9 k. Lubomierz do Jana Kondziołki ps. Dziadek. Tam w maju 1947r. złożyłem przysięgę do Żandarmerii Sił Podziemnych" przed dowódcą Juliana Laszczaka ps. „Lutek” w obecności Jana Kondziołki ps. „Dziadek”, T. Pietryka ps. „Sokół”, J. Porębskiej ps. „Wisia” i przyjąłem ps. „Zbigniew”.
     Po powrocie z więzienia w 1949r. Piotr Zaręba przejął dowództwo "Żandarmerii Sił Podziemnych". Otrzymałem funkcję i zadania Szefa

UB, a działalność wywiadowcza podziemia antykomunistycznego 44 - 56

     W wyniku działalności wywiadowczej podziemia antykomunistycznego, głównie WiN i siatek informacyjnych podporządkowanych polskim ośrodkom na Zachodzie w okresie największego nasilenia terroru i rozbudowy struktur aparatu represji uzyskiwano dane o trudnej do przecenienia wartości. Zawdzięczano je operatywności osób realizujących zadania wywiadowcze, a także umiejętnemu zatrudnianiu w UB członków podziemia antykomunistycznego.
     Cennym źródłem wiedzy były relacje osób, które nielegalnie opuściły Polskę. Dzięki nim sztab Wydziału Informacji 2. Korpusu WP w 1946r. sporządził trafną ocenę polskiej komunistycznej policji politycznej:
„W miarę "uwalniania" terenów państwa polskiego, obszary te były obsadzone przez sowieckie placówki NKWD i NKGB.

      Równocześnie delegowano na ten teren Radkiewicza, który w oparciu o sowiecką sieć i jej ścisłe wytyczne tworzył polskie jej odpowiedniki (Radkiewicz na tym etapie figurantem, poprzez którego pracują generałowie NKGB). W późniejszej fazie placówki sowieckie zaczęły przybierać polskie szyldy, dokooptowując »pewnych « dla tej pracy Polaków lub zlały się z placówkami Radkiewicza, a całość przyjęła nazwę Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego, nie wychodząc w gruncie rzeczy
dotychczas z ogólnej sieci sowieckiej bezpieczeństwa i wywiadu.
    Jest to w pierwszym rzędzie policja polityczna, rekrutowana w 1945r. spośród członków PPR, a obecnie z ludzi przydzielanych ze szkół wojskowych specjalnych lub wprost z oddziałów wojskowych Żymierskiego.
    Rzeczywistym przełomem w ujawnianiu informacji o MBP i UB stała się dopiero ucieczka z kraju 5 grudnia 1953 r. ppłk. Józefa Światły, którego zeznania nagłośniono poprzez emitowane zza granicy audycje radiowe RWE Radia Wolna Europa, a później także broszury zrzucane nad Polską w tzw. akcji balonowej.
     Relacje Światły wstrząsnęły społeczeństwem oraz państwowym aparatem bezpieczeństwa. Podjęte próby zdyskredytowania nadchodzących z Zachodu wiadomości o polskiej bezpiece i samego ich autora, zostały po raz pierwszy przełamane w szczelnym systemie jak się dotąd wydawało.
    Przełom systemowy w Polsce końca lat osiemdziesiątych stworzył po raz pierwszy od półwiecza szansę na podjęcie gruntownych i rzetelnych badań nad polską bezpieką. Dość długo panowało złudne przekonanie o mającym niebawem nastąpić szerokim dostępie do nieznanych wcześniej źródeł, głównie tajnych dokumentów UB/SB.
    Nadzieje historyków i badaczy zajmujących się tą problematyką mogły się jednak spełnić dopiero kilkanaście lat później, z chwilą powstania Instytutu Pamięci Narodowej.


Źródło:
APARAT BEZPIECZEŃSTWA W LATACH 1944–1956
http://ipn.gov.pl 44-56 (pdf)
http://ipn.gov.pl (pdf)

Atlas polskiego podziemia niepodległościowego 1944–1956

Mam i polecam. Cóż więcej można dodać ...

2 września 1945
powołana została nowa organizacja walcząca z sowiecki i komunistycznym okupantem ziem polskich

Zrzeszenie Wolność i Niezawisłość

Przedstawia struktury organizacji niepodległościowych walczących o wolna Polskę I niezależną od narzuconego przez sowietów i polskich komunistów systemu zniewalającego naród. a dającego awans ludziom bez zasad. 
   Atlas prezentuje zasięg i struktury organizacji konspiracyjnych oraz zbrojną aktywność polskiej partyzantki powojennej. Za początkowy moment kształtowania się tej konspiracji uznano styczeń 1944 r. – początek ofensywy sowieckiej, której skutkiem było wkroczenie Armii Czerwonej na ziemie II RP. Data końcowa to grudzień 1956 r., symboliczny moment „wyjścia z lasu” – pod wpływem przemian październikowych – ukrywających się żołnierzy podziemia

   W styczniu 1945 r., po rozwiązaniu AK, polskie podziemie w Galicji Wschodniej zaczęło działać pod nazwą „Niepodległość” („NIE”). Na początku 1945 r. organizacja „NIE” zrzeszała 5–7 tys. ludzi. Na skutek wyjazdu ludności do Polski centralnej, kadra ta zmniejszała się. Konferencja poczdamska  potwierdziła aneksję ziem wschodnich II RP przez ZSRR i spowodowała, że dowództwo „NIE” wydało rozkaz ewakuacji kadr woj. tarnopolskiego, lwowskiego, stanisławowskiego. Do października 1945r.większość kadry przedostała się do nowej Polski. Ostatni dowódcy, w tym komendanci okręgów, wyjechali ze Lwowa w grudniu 1945 r. Znaczna część konspiratorów kontynuowała działalność w Polsce zachodniej i centralnej w nadziei i wierze na zmiany. W 1946r. na kresach podziemie polskie już nie istniało.

Źródło:

http://ipn.gov.pl