Żyrafa szlakiem Gochów w Powstaniu Warszawskim PW44 cz9. Zgrupowanie Żaglowiec Rzeczpospolitej Żoliborskiej

Płk. Stanisław Sosabowski dowódca 21 Pułku Piechoty Dzieci Warszawy w październiku 1939r. wydał rozkaz organizowania pułku w konspiracji, który stał się początkiem Zgrupowania Żaglowiec. Płk. Sosabowski poszukiwany przez Gestapo opuścił okupowaną Polskę upoważniając swego następcę mjr. Stefana Obrębowskiego dowódcę 3 batalionu 21 pp do dalszych działań. Po jego aresztowaniu działania kontynuował chor. Stefan Szuba, który zorganizował zalążki trzech kadrowych batalionów.  Po wcieleniu w 1940r. do Związku Walki Zbrojnej, we wrześniu br. zostały przyporządkowane Obwodowi II Żoliborz ZWZ-AK  dowodzonym przez mjr. Mieczysława Niedzielskiego ps. Boruta. Ze wzrostem stanów osobowych oddziały zostały przyporządkowane do Rejonu 1 Obwodu II Żoliborza i przekształcone w plutony:

- Szlakiem Gochów w Powstaniu Warszawskim PW44 cz1. Skąd przyszli.

Nałęcz szlakiem Gochów w Powstaniu Warszawskim PW44 cz8. Pluton szturmowy Rafałków III Zgrupowania Konrad Grupy Bojowej Krybar

Pluton szturmowy Rafałków III Zgrupowania AK Konrad cechowała determinacja i waleczność podczas realizowania powierzonych zadań od początku jego formowania. Dlatego został wcielony do Warszawskiego Kedyw AK. Podczas Powstania Warszawskiego wyróżniały symbolika jaką przyjął powodowała poruszenie i wiarę walczących powstańców i cywilnych mieszkańców Warszawy. Pluto szturmowy uzywał niemiecki emblemat saperów, czyli  żółty trójkątny proporczyk z trupią czaszką oznaczający teren zaminowany, teren skażony. Natomiast na hełmach z przodu był wymalowany dużych rozmiarów Orzeł Biały, a z boku białą farbą litera R.
Pluton wywodził się z drużyny III plutonu oddziału Kierownictwa Dywersji (tzw. KEDYW na czele którego stanął gen. August Emil Fieldorf - Nil) I Obwodu AK Śródmieście.

- Szlakiem Gochów w Powstaniu Warszawskim PW44 cz1. Skąd przyszli.

Skowronek i Słowik szlakiem Gochów w Powstaniu Warszawskim PW44 cz7. Batalion AK Oaza na Dolnym Mokotowie

    Zgrupowanie Batalionu Oaza zostało utworzone wiosną 1944r. w Rejonie 5 Obwodu V Mokotów Okręgu AK Warszawskiego dla Dolnego Mokotowa. 
    Powstanie batalionu było efektem działalności konspiracyjnej zapoczątkowanej podczas spotkania Cypriana Odorkiewicza ps. Krybar, byłego komendanta Obrony Przeciwlotniczej dla dzielnicy Warszawy-Północ we wrześniu 39r. z Melchiorem Szczubełką ps. Jaszczur 17 października 1939r., kiedy to została utworzona na Sadybie Tajna Organizacja Wojskowa Warszawianka działająca w strukturach SZP i obejmująca obszar od Wilanowa do ul Chełmskiej, Sobieskiego do Wisły.
    15 czerwca 1943r. na bazie TOW Warszawianka utworzono Rejon 5 Obwodu V Mokotów AK pod kryptonimem Oaza, którego komendantem został współorganizator TOW Warszawianka ppor. Czesław Szczubełek ps. Jaszczur.

- Szlakiem Gochów w Powstaniu Warszawskim PW44 cz1. Skąd przyszli.

Marysia szlakiem Gochów w Powstaniu Warszawskim PW44 cz6. Saperzy Brygady Dyspozycyjno – Zmotoryzowanej NSZ Koło na Starym Mieście

    Brygada Dyspozycyjno - Zmotoryzowana Narodowych Sił Zbrojnych Koło powstała po reorganizacji i z przekształcenia 1 marca 1944r. dotychczasowego Centrum Wyszkolenia Piechoty NSZ początkowo zwana I Brygadą Zmotoryzowaną przy KG NSZ, a w ostatnich tygodniach Powstania Warszawskiego Grupą Koło. 
    1 sierpnia 1944r. na kwaterach alarmowych Brygady NSZ z powodu trudności w dotarciu pojawiło się ok. 30% stanu tj. 400 żołnierzy. Dowódcą Brygady NSZ został ppłk Zygmunt Reliszko ps. Bolesław Kołodziejski, a zastępcą ppłk Jan Moraczewski ps. Jan Król.
    3 sierpnia 1944r. Brygada NSZ podporządkowała się taktycznie ppłk. Stanisławowi Juszczukiewiczowi ps. Kuba ówczesnemu zastępcy szefa Oddziału I sztabu KG, prowadzącemu m. in. sprawy scaleniowe oddziałów Narodowej Organizacji Wojskowej z AK przy zachowaniu podległości organizacyjnej KG NSZ, a kolejno weszła w skład Grupy Północ AK dowodzonej przez płk Karola Ziemskiego ps. Wachnowski, którego zastępcą został ppłk. Antoni Sanojca ps. Kortum, dwa dni później ciężko ranny.

- Szlakiem Gochów w Powstaniu Warszawskim PW44 cz1. Skąd przyszli.

Wąs i Wiesław szlakiem Gochów w Powstaniu Warszawskim PW44 cz5. Saperzy 119 plutonu VIII Zgrupowania Bicz Grupy Bojowej Krybar w walkach o Uniwersytet Warszawski

    Grupa Bojowa Krybar utworzona została pod dowództwem kpt. Cypriana Odorkiewicza ps. Krybar grupując oddziały:
- III Zgrupowania AK Konrada,
- VIII Zgrupowania AK Bicza,
- oddział Wojskowej Służby Ochrony Powstania Elektrownia
i walczyła od 5 sierpnia do 3 września na Powiślu, a kolejno w Śródmieściu.

 Zgrupowanie VIII por. Mariana Mokrzyckiego ps. Bicz, w którym walczyło pierwsze pokolenie Gochów urodzonych w Warszawie, żołnierzy Sobieskiego spod Wiednia, kuzynów zapomnianej Wojny Palikowej na Kaszubach składało się z następujących kompanii, a wśród nich 119 pluton saperów realizujący pierwszoplanowe najbardziej niebezpieczne zadania podczas prób zdobycia Uniwersytetu Warszawskiego:

- Szlakiem Gochów w Powstaniu Warszawskim PW44 cz1. Skąd przyszli.

Wicher szlakiem Gochów w Powstaniu Warszawskim PW44 cz4. Mokotowskie Oddziały Wojskowego Pogotowia Powstańczego Socjalistów w Pułku Baszta

1 Batalion Oddziałów Wojskowych Pogotowia Powstańczego Socjalistów istniał na Mokotowie od listopada 1939 do sierpnia 1944. W ramach akcji scaleniowej z Armią Krajową został włączony w 1942 w skład 2 Rejonu Obwodu Mokotów AK. 1 sierpnia 1944r. 1 Batalion OW PPS stanowił I Zgrupowanie 2 Rejonu Obwodu Mokotów dla Sielc i Siekierek pod dowództwem kpt. Ryszarda Leona Degórskiego ps. Brzoza, Misjonarz. 

    Batalion liczył 375 żołnierzy, w tym 75 uzbrojonych i uczestniczył w walkach na Sielcach, gdzie został rozbity. Część żołnierzy weszła następnie w skład oddziałów Pułku AK Baszta.

- Szlakiem Gochów w Powstaniu Warszawskim PW44 cz1. Skąd przyszli.

Jędrek szlakiem Gochów w Powstaniu Warszawskim PW44 cz3. Kadeci w konspiracji plutonu 135 Zgrupowania Ruczaj

Początki VII Zgrupowania Ruczaj stanowiły oddziały organizowane już w 1939r. jak np. 136 pluton ppor. Adama Jaworskiego ps. Jastrząb wywodzący się z założonej 1 listopada 1939r. przez Józefa Sulińskiego ps. Zawiszę Organizacji Polska Niepodległa.
W 1940r. sformowana przez Zygmunta Brandta ps. Saturn kompania szturmowa była dowodzona przez por. Stanisława Ornocha ps. Babicz i ppor. Karola Gomułkę ps. Long. Równie podobne były dzieje plutonu 135 zebrane przez rodziny walczących powstańców i opisane przez Andrzeja Dławichowskiego.

Początki oddziału kadeckiego

    Na przełomie października i listopada 1939r. kadeci korpusów ze szkół we Lwowie i Rawiczu utworzyli konspiracyjną grupę w Warszawie, której inicjatorami byli:

- Szlakiem Gochów w Powstaniu Warszawskim PW44 cz1. Skąd przyszli.

Szlakiem Gochów w Powstaniu Warszawskim PW44 cz2. Trochę z historii Gochów.

Gochy z kaszubskiego Gòchë to region będący częścią Kaszub położony na ziemiach historycznego powiatu człuchowskiego. Nazwa określa także mieszkańców region oraz kaszubskie wsie w powiecie bytowskim. Z Gochów wywodzi się wiele kaszubskich rodów szlachty zaściankowej. Jak już wcześniej wspominałem do głównych miejscowości Gochów należą: Borowy Młyn, Brzeźno Szlacheckie, Borzyszkowy, Lipnica. Kaszubskie słowo Gòchë oznacza nieurodzajne piaszczyste ziemie z kamieniami morenowymi, które są charakterystyczne dla tej części Kaszub.
Herbem Kaszubów jest Czarny Gryf z Koroną na żółtej tarczy. Wizerunek ten pojawiał się w starożytnych mitach, a na Pomorze prawdopodobnie przywędrował z Ziemi Świętej, dokąd wyprawiali na wojny krzyżowe zachodniopomorscy książęta.
Czarny Gryf z Koroną na żółtej tarczy jest widoczny jako symbol księstwa kaszubskiego na herbie Pomorza Zachodniego w czasach Bogusława X Wielkiego.

Szlakiem Gochów w Powstaniu Warszawskim PW44 cz1. Skąd przyszli.

Zbliżająca się dużymi krokami 80 rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego skłoniła mnie do pokazania losów kolejnych pokoleń Kaszubów z regionu zwanego Gochami, którzy opuścili ojcowiznę w połowie XIX w. Protoplaści i kolejne spokrewnione pokolenia mieszkali i mieszkają do dzisiaj w okolicach Borowego Młyna, Upiłki, Owsnego Ostrowy. Jednakże po zakończeniu I wojny światowej część  z nich ostatecznie osiedliła się w Warszawie.
Od początku lat 20-tych mieszkali przede wszystkim w różnych częściach Powiśla, skąd  1 sierpnia 1944r. rozpoczęli swój bój, kiedy przyszedł czas kolejnej próby, ponownie stawili się na posterunkach.
Niedługo kolejne pokolenie mogło się cieszyć wolną Ojczyzną po odzyskaniu niepodległości.

POLSKIE ODDZIAŁY WOJSKOWE NA ZIEMI ZGORZELECKIEJ I GÓRNYCH ŁUŻYCACH podczas Wojen Napoleońskich 1806-1813

Szanowni Państwo, mam przyjemność zaprosić Państwa na kolejną najbardziej zapomnianą historię dziejów Wojska Polskiego na Ziemi Zgorzeleckiej i na Górnych Łużycach podczas Wojen Napoleońskich w latach 1806-1813, w których wzięło udział w walkach blisko 30.000 żołnierzy polskich.

Budziszyn 1945 Część 7 Upamiętnienie – Cmentarz Żołnierzy II Armii Wojska Polskiego – I pobyt oddziałów II Armii Wojska Polskiego w Zgorzelcu Początek budowy cmentarza 1946r

Szanowni Państwo historia miejsca pamięci żołnierzy II Armii Wojska Polskiego w Zgorzelcu, czyli Cmentarzu Wojskowym zaczyna się już w połowie maja 1945r. Wówczas to na terenie powiatu zgorzeleckiego i lubańskiego zostają ześrodkowane oddziały z 7 Dywizji Piechoty z II Armii Wojska Polskiego, gdzie jej 35 Pułk Piechoty został rozmieszczony w rejonie Zgorzelca i samym mieście. I tak sztab 35 Pułk Piechoty – Żarska Wieś, 1 batalion w Bielawie Dolnej, 2 Batalion w Lasowie, 3 batalion w Zgorzelcu Ujazd.

Budziszyn 1945. Największa Bitwa Pancerna w Historii Wojska Polskiego 16-30 kwietnia 1945r. części 6 pt. „Bilans Strat – Podsumowanie”. Podsumowanie Bitwy Budziszyńskiej 1945r

Ogółem Bitwa Budziszyńska stoczona w dniach 21-30 kwietnia 1945r. była jednocześnie trzecią największą bitwą Żołnierza Polskiego stoczoną podczas II wojny światowej, zaraz po bitwie nad Bzurą w 1939r. i bitwie o Monte Casino w maju 1944r., w której wzięło udział blisko 270.000 żołnierzy wszystkich stron, w tym 90.000 polskich, 110.000 sowieckich i 70.000 niemieckich. Była ona również Największą Bitwą Pancerną Wojska Polskiego stoczoną podczas II wojny światowej, w której brało udział od 1600 do 2000 czołgów, innych wozów bojowych, w tym 500 polskich, 850 sowieckich i 650 niemieckich.

Budziszyn 1945 Największa Bitwa Pancerna w Historii Wojska Polskiego 16-30 Kwietnia 1945r Część 5 „A jednak zwycięstwo – zatrzymanie niemieckiego natarcia przez oddziały 2 Armii Wojska Polskiego Zagłada 9 Dywizji Piechoty

Zagłada 9 Dywizji Piechoty

27 kwietnia 1945r. działania bojowe w rejonie Budziszyna przebiegały następująco. Oddziały uderzeniowe niemieckiej Grupy Armii „Środek” ruszyły do decydującego uderzania na jednostki 2 Armii Wojska Polskiego. Feldmarszałek Schorner rzucił do natarcia siły pancerne jakimi dysponował w rejonie Budziszyna. I tak do ataku na odcinku ok. 40 kilometrów od rejonu Drezna po rzekę Sprewa ruszyło prawie 40.000 żołnierzy, 300 czołgów i dział pancernych, prawie 1000 dział i moździerzy z artylerii polowej oraz ok. 100 samolotów.

Budziszyn 1945. Największa Bitwa Pancerna w Historii Wojska Polskiego 16-30 kwietnia 1945r. Część 4 „Atak na Budziszyn – Widmo klęski” Bitwa o Budziszyn 23-24 kwietnia 1945r.

Z nastaniem ranka 23 kwietnia 1945r. do boju ruszyły jako pierwsze oddziały niemieckie feldmarszałka Schornera. Atakując miasto Budziszyna, do którego wdarły się jednostki 104 Ukraińska Brygady Przeciwpancernej „Wolna Ukraina”, wspierane dodatkowo przez Zgrupowanie Pancerne „Wietersheim” oraz oddziały piechoty zmotoryzowanej z 1 Dywizji Spadochronowo-Pancernej „Herman Goring”. Już w toku zaciętych walk w południe 22 kwietnia 1945r. oddziały sowieckie z 254 Dywizji Strzeleckiej i 7 Korpusu Zmotoryzowanego Gwardii zaczęły się wycofywać z Budziszyna.