My głodujemy – my chcemy chleba. Poznański czerwiec 1956

" ... Dzieci płaczą chleba, ja sam od dwóch dni go nie jadłem, a wy robicie wielkie przyjęcia i bale za nasze ciężko zapracowane pieniądze ..."

Publikacja zawiera wybór listów dotyczących Poznańskiego Czerwca 1956r., opublikowanych w Biuletynach Biura Listów Komitetu do Spraw Radiofonii Polskie Radio.

" ... U nas każdy by poszedł na taki bój, jak w Poznaniu, bo mamy dosyć tej biedy ...".

Rozbicie ubeckiego aresztu w Limanowej, przez Kamienną Górę do oddziału Ognia, wrocławski profesor światowej sławy

  Po raz kolejny zapraszam Państwa do zapoznania się z postacią ziemi wrocławskiej, która podczas II wojny światowej podjęła walkę o wolną i niepodległą Polskę, najpierw z Niemcami,a potem z sowietami i ich komunistyczną agenturą w Małopolsce. Historię opisuję na kanwie wydarzeń historycznych, a za wszelakie omyłki historyczne przepraszam.

W lutym 1944r. nastoletni góral z pod Nowego Sącza Marian Mordarski został zaprzysiężony na żołnierza placówki AK Nawojowa kryptonim Narcyz liczącej ok. 50 żołnierzy przed komendantem por. hr Józefem Stadnickim ps. Madej, Kazimierz, Kozub otrzymując ps. Orzeł.
   Nawojowska siedziba Stadnickich znajdował się na trasie przerzutów oficerów i osób cywilnych przez słowacką granicę na Węgry, w co zaangażowana była Stefania Stadnicka, która jako przewodniczącą sądeckiego oddziału Rady Głównej Opiekuńczej założyła wiele punktów sanitarnych dla partyzantów, opiekowała się dotkniętymi wojną i prześladowaniami niemieckimi, w tym m.in. żydowska rodzina Rittersteina z Nawojowej.

Opanowanie aresztu Urzędu Bezpieczeństwa w Brzozowie 13 grudnia 1944

  Uwolnić więźniów - akcja na areszt komunistycznego Urzędu Bezpieczeństwa w Brzozowie na Podkarpaciu jeszcze w istniejącym podokręgu rzeszowskim Armii Krajowej miał miejsce 13 grudnia 1944r.
   Komiks przedstawia brawurową akcję odbicia przez oddział żołnierzy okręgu lwowskiego AK z aresztu PUBP w Brzozowie 11 żołnierzy obwodu AK Brzozów (w tym oficerów z komendy).
  Ukazane zdarzenia przedstawiają wiernie okoliczności przygotowań do akcji, jej przebieg, uczestników oraz ich losy i zostały oparte na relacjach świadków, opracowaniach naukowych oraz materiałach archiwalnych zgromadzonych w Oddziale IPN w Rzeszowie.

Pacyfikacja szkoły strażackiej

   Pierwszy raz odbiegam od tematu Żołnierzy Wyklętych, ale chciałbym przypomnieć, chyba przez wielu zapomnianą pacyfikację Wyższej Szkoły Oficerów Pożarnictwa w Warszawie przeprowadzoną 2 grudnia 1981r.

Korpus Bezpieczeństwa Wewnętrznego, a Żołnierze Wyklęci

   Walka z podziemiem antykomunistycznym w latach 1944-1956 autorstwa Lecha Kowalskiego to historia walk Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego z oddziałami Żołnierzy Wyklętych, którzy po wojnie stawili opór zbrojny Sowietom przeciwko sowietyzacji kraju i polskim komunistom.
   Żadna z polskich formacji zbrojnych w okresie okupacji II wojny światowej nie toczyła tyle walk, co Żołnierze Wyklęci, którzy niejednokrotni walczyli z okupantem i komunistami, których stosunek siły dochodziły wynosił jak 1: 300. Walczyli z formacji wojskowymi NKWD, sowieckiego kontrwywiadu Smiersz, KBW, LWP, MO, UB, ORMO.

Dowódca Rzeczpospolitej Iwonickiej stracony przez komunistów we Wrocławiu

  Na przełomie czerwca i lipca 1944r. dziewięciu żołnierzy kresowego oddziału Hanaczów AK po ucieczce z obozu pracy dotarli w okolice Krosna. Tam wstąpili w szeregi miejscowych oddziałów wyzwalając 26 lipca 1944r. w trakcie Akcji Burza obszar zwany Rzeczpospolitą Iwonicką. Rzeczpospolita Iwonicka istniała do września 1944r., kiedy została ponownie "wyzwolona" przez Armię Sowiecką.
  Podczas walk o utrzymanie Rzeczpospolitej Iwonickiej zginęło kilkudziesięciu Niemców i tylko 3 żołnierzy AK. Po wyzwoleniu tego obszaru przez Sowietów oddziały NKWD rozpoczęły aresztowania współpracowników, członków oraz żołnierzy AK, w tym 4 osoby z rodziny Załuskich, mjr dr. Józefa Aleksiewicza oraz Zbigniewa Bartosza, który zmarł na tyfus w łagrze.

Bohater Powstania Iwenieckiego por. Kasper Miłaszewski pochowany we Wrocławiu

Powstanie Iwienieckie było akcją bojową Stołpeckich oddziałów Armii Krajowej na Nowogródczyźnie przeprowadzoną 19 czerwca 1943r., w wyniku której żołnierze AK zdobyli miasteczko Iwieniec w powiecie wołożyńskim.
   17 września 1939r., rozpoczęła się okupacja sowiecka terenów kresowych II RP, po 22 czerwcu 1941r. okupację kontynuowali Niemcy po napaści na Związek Sowiecki dotychczasowego swojego sojusznika podczas napaści na Polskę we wrześniu 1939r.
   W listopadzie 1941r. komenda Okręgu Nowogródzkiego AK wyznaczyła ppor. Aleksandra Warakomskiego ps. Świr na komendanta Obwodu Stołpce kryptonim Słup. Jego współpracownikiem został por. Kacper Miłaszewski ps. Lewald lider miejscowej społeczności Stołpeckiej.

Siwecki Jerzy ps. Bachus zamordowany 16 listopada 1948 w Jeleniej Górze

Siwecki Jerzy urodzony 14 listopada 1910r. w Puławach na Lubelszczyźnie. We wrześniu 1939r. walczył w stopniu porucznika i został odznaczony Krzyżem Walecznych.
   Od 1940r. walczył w strukturach wojska Polskiego Państwa Podziemnego ZWZ - AK w Warszawie. Aresztowany przez gestapo, został osadzony w obozie na Majdanku, skąd wykupiono go za kwotę 25 tys.złotych. Z wykształcenia lekarz, został w oddziale Kedywu AK cichociemnego mjr. Hieronima Dekutowskiego ps. Zapora.

Sowieckie krety

   W latach 1942 - 44 wszyscy (poza Władysławem Gomułką) członkowie kierownictwa Polskiej Partii Robotniczej (PPR) i Armii Ludowej (AL) byli agentami sowieckiego wywiadu.
   Ci z nich, którzy przeżyli wojnę, zajmowali najwyższe stanowiska państwowe w PRL-u. Działalność agenturalną prowadziły:
- struktury tzw. wywiadu partyjnego,
- siatki Skonieckiego i Karawackiego,
- grupa specjalna Kasmana.
   Szczególne „zasługi” w rozpracowaniu Polskiego Państwa Podziemnego ( Armia Krajowa, Narodowe Siły Zbrojne) mieli: Bierut, Rola-Żymierski, Hrynkiewicz i Ritter-Jastrzębski.

Kwartalnik Wyklęci nr 4 - ogólnopolski kwartalnik poświęcony Żołnierzom Wyklętym

   Numer 4 ogólnopolskiego kwartalnika poświęconego Żołnierzom Wyklętym. To czasopismo historii Polski będące hołdem pamięci żołnierzom podziemia antykomunistycznego 1943 - 1963 nazwanymi Żołnierzami Wyklętymi w połowie lat 90 XXw.
   Wyklętymi komunistycznym zakazem mówienia o udziale setek tysięcy Polaków w walce o niepodległą Polskę z sowieckim i komunistycznym terrorem. Magazyn przedstawia losy polskich bohaterów, którzy kontynuowali walkę z okupantem sowieckim oraz komunistyczna agenturą po 1944r. w Polsce.
W czwartym numerze poruszane są historie m.in. młodzieżowych organizacji konspiracyjnych w latach 1944–1956, żołnierzy oddziałów poakowskich.

por. Radwan - szpital leśny 665 w Puszczy Solskiej w operacji niemieckiej Sturmwind II, a szpital lubański

    Por. dr Lucjan Kopeć - Komendant Szpitala Leśnego 655, dyrektor Szpitala Powiatowego, kolejno Zespołu Opieki Zdrowotnej, ordynator oddziału chorób wewnętrznych w lubańskim szpitalu urodził się w Krakowie 2 lipca 1919r. 
    O zamieszkaniu rodzin wojskowych decydował przydział służbowy wojskowej ojca legionista, oficera Wojska Polskiego. Ostanie lata przed wojną spędził w Warszawie. W latach 1937-39 ukończył 2 lata studiów lekarskich w Wojskowym Centrum Wyszkolenia Sanitarnego w Warszawie jednocześnie pracując w szpitalu. Jako chorąży plutonowy wziął udział w obronie Warszawy, a później został przydzielony do organizowanego szpitala polowego. 

Kresowiak, Rzeczpospolita Polski Walczącej - antykomunistyczna organizacja na Dolnym Śląsku

   Rzeczpospolita Polski Walczącej - świadomi Polacy, że komunistyczny reżim nie jest złem koniecznym, nie z karabinem, ale w głębokiej konspiracji wspierali działalność światopoglądową w organizacjach terenowych. Rzeczpospolita Polska Walcząca wydawała własne pismo Kresowiak oraz posiadała radiostację na wieży kościoła uniwersyteckiego we Wrocławiu.
   Organizacja prowadziła działalność wywiadowczą o reżimowych komunistycznych strukturach MO, UB oraz PZPR. Członkowie organizacji sądzeni byli przez sądy wojskowe, gdyż komunistyczna władza ludowa uznała ją za kontrrewolucyjną, prozachodnią, która godziła w panujący reżim ustroju

Ojczyzna. Maria Konopnicka

Ojczyzna moja - to ta ziemia droga,
Gdziem ujrzał słońce i gdziem poznał Boga,
Gdzie ojciec, bracia i gdzie matka miła
W polskiej mnie mowie pacierza uczyła.

Bitwa pod Jaktorowem - epilog zgorzeleckiego ułana III szwadronu dywizjonu 27 Pułku Ułanów Zgrupowania Stołpecko-Nalibockiego AK

 Pamięci bohaterom - mieszkańcom ziemi zgorzeleckiej - bo honor jest w pamięci

Zapraszam Państwa do zapoznania się z postacią ziemi zgorzeleckiej, która podczas II wojny światowej podjęła walkę o wolną i niepodległą Polskę z Niemcami, a potem ... Historię opisuję na kanwie wydarzeń historycznych, a za wszelakie omyłki przepraszam.

    29 września 1944r. nieopodal wsi Budy Zosiny k. Jaktorowa miała miejsce ostatnia bitwa Zgrupowania Kampinos AK, którego trzon stanowiło kresowe Zgrupowanie Stołpecko - Nalibockie AK por. Pilcha ps. Dolna, Góra, zakończona rozbiciem głównych sił AK przez oddziały Niemców.

- 700 km szlak bojowym znad Niemna przez Puszczę Kampinoską po lasy nad Pilicą Zgrupowanie Stołpecko-Nalibockie AK por. Adolf Pilch ps. Doliny

    Po wybuchu Powstania Warszawskiego tereny Puszczy Kampinoskiej stały się, jak to bywało w dziejach porozbiorowej Rzeczypospolitej, bazą partyzantów teraz zwane Rzeczpospolitą Kampinoską