Zaporczycy 1943-1949 - ostatni żołnierz mjr Zapory opuścił więzienie PRL w 1971r.

   Książka poświęcona żołnierzom Kedywu działającym na Lubelszczyźnie w latach 1943 - 49 pod dowództwem cc mjr. Hieronima Dekutowskiego ps. Zapora, żołnierza Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.
     Po wkroczeniu Sowietów te tereny Lubelszczyzny w lipcu 1944r. mjr Hieronim Dekutowski ps. Zapora podjął walkę ze starym okupantem ziem kresowej Polski - sowietami i komunistycznym reżimem, w związku z represjami jakich doznawali żołnierze Polskiego Państwa Podziemnego dotychczas walczący z Niemcami oraz ludność cywilna.

mjr Andrzej Czaykowski - cichociemny, d-ca zgrupowania Mokotów zamordowany w 1953r.

   Mjr Andrzej Czaykowski, urodził się 7 lutego 1912r. na terenie obecnej Litwy. We wrześniu 39r.  walczył jako dowódca plutonu łączności w 1 Pułku Ułanów Krechowieckich im. Bolesława Mościckiego w składzie Suwalskiej Brygady Kawalerii.
   Po walkach pod Olszewem pluton przebił się do Wołkowyska, gdzie wszedł w skład 11 szwadronu pułku. Po napaści sowieckiej na Polskę 17 września 1939r. walczył przeciwko Sowietom pod Grodnem, a następnie przebił się na Litwę, gdzie został internowany w obozie w Rakiszkach.

Ubecka katownia w Bolesławcu na Dolnym Śląsku. My wszyscy są od pracy fizycznej

" My wszyscy są od pracy fizycznej ..... Urząd bezpieczeństwa Publicznego w Bolesławcu" przedstawia wyniki badań nad lokalnymi strukturami komunistycznego aparatu bezpieczeństwa w Bolesławcu woj. jeleniogórskie oraz działań nielicznych grup antykomunistycznych. Praca powstała w wyniku porozumienia zawartego pomiędzy Oddziałem IPN Wrocław oraz Muzeum Ceramiki w Bolesławcu, sfinansowana przede wszystkim przez Miasto Bolesławiec. Siedziba Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Bolesławcu znajdowała się przy ul. Karola Miarki 20. W czasie wojny znajdowała się tutaj siedziba gestapo, którą w 1945 r. przejął komunistyczny Urząd Bezpieczeństwa, który korzystając z dobrodziejstw pozostawionego inwentarza, wprowadzał słuszny ludowy ustrój z przewodnią rolą PPR/PZPR.

Obok Orła znak Pogoni

   Powstanie Styczniowe 1863r. było ostatnim wspólną walką o niepodległość  na obszarach dawnego państwa Rzeczypospolitej Obojga Narodów, objęty wspólną organizacją struktur Tajemnego Państwa Polskiego kształtujących się w Królestwie Polskim, na Litwie, Rusi oraz w zaborach austriackim i pruskim.
    Jedność terytorialna dawnej Rzeczypospolitej Obojga Narodów i jej dążeń politycznych była podkreślana podczas manifestacji patriotycznych przed powstaniem.
     Demonstracje i starcia z wojskiem carskim do których dochodziło w Królestwie Polskim spotkały się z pozytywnym oddźwiękiem w pozostałych ziemiach dawnej Rzeczypospolitej.

Żołnierze Wyklęci mjr Zapory, Jerzy Siwecki ps. Bachus, Kazimierz Pawłowski ps. Nerw upamiętnieni w Jeleniej Górze

Ostatni żołnierz cichociemnego, mjr Zapory opuścił więzienie PRL-u w 1971r.

Mjr Zapora zawsze zastanawiał się, " .... czy będzie ktoś o nas pamiętał, że walczyliśmy o Polskę i nie byliśmy bandytami ... "– ale prześladowania żołnierzy AK i członków ich rodzin były swoistą normą. Odmawiano im długie lata możliwości awansu społecznego, były im wskazywane niezależnie od wykształcenia gorsze i gorzej płatne stanowiska.

Obława augustowska - lipiec 1945

Apel do Najwyższych Władz Rzeczypospolitej Polskiej
w sprawie tzw. Obławy Augustowskiej

     „Zbrodnią” zamordowanych była miłość do Polski i chęć pozostania wolnym człowiekiem. W dniach od 10/12 do 25 lipcu 1945r. Sowieci siłami NKWD, kontrwywiadu wojskowego Smiersz, 3 Frontu Białoruskiego Armii Czerwonej razem ok. 45 tys. żołnierzy Armii Czerwonej przy udziale miejscowych konfidentów i funkcjonariuszy UB i MO (m.in. z augustowskiego UB Jan Szostak „kat Augustowszczyzny” i Mirosław Milewski, późniejszy minister spraw

Narodowe Zjednoczenie Wojskowe - jedna z największych organizacji antykomunistycznych 1944 - 1956

   Narodowe Zjednoczenie Wojskowe zostało powołane do życia w drugiej połowie listopada 1944r. Miało to miejsce podczas posiedzenia Prezydium ZG SN z udziałem oficerów NOW-AK oraz NSZ-AK w Grodzisku Mazowieckim. W spotkaniu załozycielskim brali udział m.in. Aleksander Zwierzyński ps. Emil, Jan Matłachowski ps. Ostoja, Kazimierz Kobylański ps. Jerzy, August Michałowski ps. Roman, Zbigniew Stypułkowski ps. Zbyszek, ppłk. Władysław Owoc ps. Fructus (po. KG NOW),  ppłk. Albin Rak ps. Lesiński (KG NSZ-AK), ppłk. Tadeusz Danilewicz (szef sztabu KG NSZ-AK), por. Adam Mirecki (Okręg Rzeszowski NOW), por. Tadeusz Maciński (Okręg Stołeczny SN oraz NOW. W wyniku połączenia usamodzielnionej Narodowej Organizacji Wojskowej  (NOW) z AK z Narodowymi Siłami Zbrojnymi (NSZ) scalonymi z AK powstała podziemna organizacja wojskowa powołana przez Stronnictwo Narodowe (Ruch Narodowy do 1919r.,  Związek Ludowo -Narodowy do 1928r.) w celu organizowania oraz prowadzenia walki zbrojnej w ramach samoobrony, wywiadu, propagandy z sowieckim okupantem i ich komunistyczną agenturą.
    Uważano, że podziemie nie będzie miało większego wpływu na losy Polski, gdyż te rozstrzygną się podczas negocjacji dyplomatycznych pod naciskiem aliantów albo w wyniku kolejnej wojny państw zachodu z Sowietami.

Tajna Organizacja Wojskowa „Gryf Pomorski” na Kaszubach

Zbrodnie polskojęzycznej grupy Gestapo  przemianowanej
 po 1945 r. na UB 
w okresie okupacji niemieckiej i sowieckiej w Polsce
 

    W dniach z 2 na 3 września 1939r. w Toruniu podczas narady z udziałem gen. Michała Karaszewicza-Tokarzewskiego powołano zespół konspiracyjny w składzie kpt. Koc, por. Józef Dambek, H. Stabrowska. 
    24 grudnia 1939r. w Czarlinie koło Stężycy por. Józef Dambek, oficer sieci dywersji pozafrontowej zainicjował utworzenie na spotkaniu założycielskim Tajnej Organizacji Wojskowej Gryf Kaszubski. W spotkaniu uczestniczyli Klemens Bron (osadzony w KL Stutthof, przeszedł Marsz Śmierci 25.01 – 5.02.1945, po wojnie inwigilowany przez UB) , przewodniczący Stronnictwa Narodowego, Bronisław Brunka (rozstrzelany 24 maja 1944r.), wójt do czasu wybuchu wojny, Jan (osadzony w KL Stutthof, zm. podczas Marszu Śmierci między 25.01 – 5.02.1945) i Józef (zm. 2.04.1945 w KL Stutthof) Gierszewscy (ojciec i syn), rolnicy z Czarlina, u których miało miejsce wydarzenie.